Leef mee met Odyssee!

Iedere week hebben wij voor u een blog, geschreven door medewerkers, ouders, leerlingen en andere betrokkenen bij Odyssee.

Trrrrrrrr,trrrrrrrr,trrrrrrrrrr..........trrrrrrrrr,trrrrrrrrr,trrrrrrrrr.

Trrrrrrrr,trrrrrrrr,trrrrrrrrrr..........trrrrrrrrr,trrrrrrrrr,trrrrrrrrr.

Oh nee hè, het is echt zo.. Na weken van ontspannen uit mezelf wakker worden, op m'n elfendertigst een kop koffie zetten en uitgebreid een krant lezen, is daar die irritante dwingeland aan een stekker. De vakantie, hij is voorbij. Zes heerlijke weken met m'n gezin leken er hooguit twee! Waar zijn ze gebleven?

Snel een plens water over me heen om op dit tijdstip weer helder te kunnen denken en functioneren, waarna m'n jeugd zich gelukkig ook al meldt met hun slaperige koppies. Het zijn schatten maar na zo'n lange vakantie is hun vermogen tot planmatig werken echt tot 'below zero' gedaald. 'Mam, waar zijn m'n gympies', 'Mam, m'n blauwe Dopper, heb jij die?' 'Oh ja, en ik ben m'n huissleutel in de Sneekweek kwijtgeraakt en moet een tientje mee als borg voor een kluisje'. 'Aaah gatver, m'n Dopper zat nog in m'n gymtas en stinkt heel erg!...'

Wanneer de hond uitgelaten is, broodjes gesmeerd en alles na ontbijt met schooltassen vol laptops, ID-kaarten, iPads, laders, broodjes, Doppers en gymspullen het huis heeft verlaten, zie je dat ook de rest van de wereld de werkdag weer start alsof het nooit vakantie is geweest. Verschil is wel dat iedereen nu heerlijk gebruind voorbij fietst.

Na een fijne vakantie is het zo goed om je school, je collega's en de kinderen weer te zien. Ik hou daarvan. Zijn ze allemaal okee? Wat hebben ze beleefd in de vakantie? Ik zie de kinderen, moeders en vaders zich haasten richting schoolpleinen. Ook zij hadden er vast even moeite mee vanochtend, maar het is weer gelukt. Ieder jaar verbaas ik me op dit tijdstip over die meisjes met prachtig ingefreubelde haren, ware kunstwerken, respect voor die ouders! Zij zijn de echte toptalenten in ochtendplanning. Dat niveau heb ik nooit bereikt. Ik was al blij met m'n kroost in schone passende kleding, matchende sokken en een okee gevuld rugzakje.

Ieder jaar neem ik me voor het vakantiegevoel vast te houden, op eenzelfde relaxte manier in m'n werk te staan en bij thuiskomst gezellig met man een visje te grillen en een salade met wat stokbrood. Zo'n mediterraan sfeertje, liefst het hele jaar door. Toch betrap ik mezelf er rond de kerst vaak weer op dat wellicht de werktijden toch weer flink overschreden zijn en het praktische het overneemt van het comfortabele. Man maakt na thuiskomst de warme hap en ik doe ondertussen de was. Maar in afgelopen jaren heb ik zeker geleerd; Dat vroeg opstaan nooit mijn ding wordt, dat terzijde, maar het vooral belangrijk is, stil te staan bij hetgeen er werkelijk en vooral NU voor jou toe doet. Om helder te hebben wat je werkelijk gelukkig maakt en je leven en ook je werk zo vorm te geven dat dat mogelijk is. Da's niet alleen goed voor jezelf, maar ook voor iedereen om je heen. Bij thuiskomst scheur ik de Loesje kalender af; 'Van gelukkige leraren, leer je de mooiste dingen'. I rest my case..

 

Veel succes maar vooral plezier en geluk in dit nieuwe schooljaar.

Janet